Слон | Η διατροφή στο οικογενιακό δίκαιο 



Slon.GR Logo
 Бриз 64 читать

Бесплатное ежемесячное издание «Бриз 64» теперь в электронной форме Читать БРИЗ 64
Архив газеты
Смотреть Русское ТВ онлайн!
FreeCurrencyRates.com





Юрист в Греции





Ελευθερία Παράσογλου

8 Июля 2012
 3 (+Вы) /856

Η διατροφή στο οικογενιακό δίκαιο

Η διατροφή στο οικογενιακό δίκαιο

Η έννοια της «διατροφής»  συναντάται σε πληθώρα άρθρων στον ελληνικό Αστικό Κώδικα

στα πλαίσια των προστατευτικών διατάξεων του Οικογενειακού Δικαίου.

Κατά τη διάρκεια της έγγαμης συμβίωσης υπάρχει αμοιβαία υποχρέωση των συζύγων για τη διατροφή τους και φυσικά, κοινή υποχρέωση για τη διατροφή των τέκνων τους, σύμφωνα με τα άρθρα 1389 και 1390 του Αστικού Κώδικα. Οι σύζυγοι οφείλουν να συνεισφέρουν από κοινού, ο καθένας ανάλογα με τις δυνάμεις του, για την αντιμετώπιση των αναγκών της οικογένειας και να συμβάλλουν στη λειτουργία του κοινού οίκου.

Στις περιπτώσεις διακοπής της συμβίωσης κατ’ άρθρο 1391 ΑΚ, όταν ο ένας σύζυγος διακόπτει την έγγαμη συμβίωση για εύλογη αιτία, δηλαδή για λόγο που αφορά το πρόσωπο του άλλου συζύγου, ο τελευταίος οφείλει να καταβάλει διατροφή σε χρήμα στο σύζυγο που αναγκάστηκε, εξαιτίας του, να τερματίσει τη συμβίωση.

Όταν τώρα, έχει ήδη επέλθει λύση του γάμου με διαζύγιο, είτε συναινετικό είτε κατ’ αντιδικία, τότε, εφ’ όσον ο ένας από τους πρώην συζύγους δεν μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του από τα εισοδήματά του ή από την περιουσία του, δικαιούται να ζητήσει διατροφή από τον άλλον, βεβαίως υπό προϋποθέσεις. Το άρθρο 1442 ΑΚ τις ορίζει ρητά και με σαφήνεια. Ο-η σύζυγος, λοιπόν, έχει δικαίωμα διατροφής :

1. αν κατά την έκδοση του διαζυγίου βρίσκεται σε ηλικία ή σε κατάσταση υγείας που δεν επιτρέπει να αναγκαστεί να αρχίσει ή να συνεχίσει την άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος, ώστε να εξασφαλίζει απ’ αυτό τη διατροφή του,

2. αν έχει την επιμέλεια ανήλικου τέκνου και γι’ αυτό το λόγο εμποδίζεται στην άσκηση κατάλληλου επαγγέλματος,

3. αν δεν βρίσκει σταθερή κατάλληλη εργασία η χρειάζεται κάποια επαγγελματική εκπαίδευση, και στις δύο όμως περιπτώσεις για ένα διάστημα που δεν μπορεί να ξεπεράσει τα τρία χρόνια από την έκδοση του διαζυγίου, 4. σε κάθε άλλη περίπτωση, όπου η επιδίκαση διατροφής κατά την έκδοση του διαζυγίου επιβάλλεται από λόγους επιείκειας.

Ωστόσο, υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο, το Δικαστήριο να περιορίσει ή και να αποκλείσει τελείως τη διατροφή, ιδίως αν ο γάμος είχε μικρή χρονική διάρκεια ή αν ο δικαιούχος είναι υπαίτιος του διαζυγίου ή προ- κάλεσε εκούσια την απορία του. Σε κάθε περίπτωση, το δικαίωμα διατροφής παύει, αν ο δικαιούχος ξαναπαντρευτεί ή συζεί μόνιμα με κάποιον άλλον σε ελεύθερη ένωση.

• Αν όμως ο υπόχρεος σε διατροφή πεθάνει, η υποχρέωση διατροφής δεν εξαφανίζεται αλλά βαρύνει πλέον –υπό όρους- τους κληρονόμους του.

Ιδιαιτέρως σημαντικές και με αξιόλογο πρακτικό αντίκρισμα είναι οι διατάξεις των άρθρων 1485 επ. ΑΚ που ρυθμίζουν το ζήτημα της διατροφής από το νόμο μεταξύ ανιόντων και κατιόντων, κυρίως δηλαδή μεταξύ γονέων και παιδιών.

Οι γονείς, είτε υπάρχει μεταξύ τους γάμος και συμβιώνουν, είτε έχει διακοπεί η συ βίωση, είτε έχει εκδοθεί διαζύγιο, έχουν κοινή και ανάλογη με τις δυνάμεις τους υποχρέωση να διατρέφουν τα ανήλικα τέκνα τους. Και πάντως, υπάρχει αμοιβαία υποχρέωση διατροφής των γονέων προς τα τέκνα ανεξαρτήτως της ευπορίας ή απορίας του καθενός. Επιπλέον, ο υπόχρεος σε δια- τροφή γονέας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως άπορος αν δεν έχει προσπαθήσει προ-ηγουμένως να βρει κατάλληλη γι’ αυτόν εργασία.

Σημειωτέον, είναι αδιάφορο ποιος γονέας αναλαμβάνει την άσκηση της επιμέλειας ή και της όλης γονικής μέριμνας των παιδιών, αφού η υποχρέωση του γονέα για διατροφή των παιδιών του είναι ανεξάρτητη από το αν ασκεί τη γονική μέριμνα ή αν είναι φορέας του λειτουργήματος – ώστε υπόχρεος σε διατροφή είναι και ο γονέας που έχει εκπέσει από τη γονική μέριμνα.

Με  τη  διατροφή  καλύπτονται  ανάγκες όπως η τροφή, η κατοικία, η θέρμανση, ο φωτισμός, η ύδρευση, η ένδυση και υπόδηση, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η ψυχαγωγία, η παρακολούθηση κοινωνικών εκδηλώσεων, ο παραθερισμός και φυσικά οι ανάγκες μόρφωσης και εκπαίδευσης.

Το μέτρο της διατροφής προκύπτει από τις συνθήκες και τον τρόπο ζωής του κατά περίπτωση δικαιούχου, δηλαδή θα πρέπει να ανταποκρίνεται στο επίπεδο διαβίωσης που προσήκει στο δικαιούχο ανάλογα με την ηλικία, την υγεία, ικανότητες και κλίσεις, εκπαίδευση κλπ., οι συνθήκες δε αυτές, σε συνδυασμό με την εισοδηματική και περιουσιακή κατάσταση του υπόχρεου γονέα, θα προσδιορίσουν το ύψος της διατροφής που οφείλεται (ανάλογη διατροφή). Η διατροφή προκαταβάλλεται σε χρήμα κάθε μήνα, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου

1496 ΑΚ, η οποία μάλιστα είναι αναγκαστικού δικαίου (ius cogens), δηλαδή δεν είναι δυνατόν να συμφωνηθεί διαφορετικός χρόνος καταβολής της διατροφής μεταξύ υπόχρεου και δικαιούχου (π.χ. εφάπαξ ) και αν γίνει τέτοια συμφωνία είναι αυτοδικαίως άκυρη.

Τέλος, το ελληνικό δίκαιο έχει προβλέψει για την περίπτωση όπου ένα τέκνο έχει γεννηθεί χωρίς γάμο της μητέρας του και η πατρότητά του είναι πολύ πιθανή, εφ’ όσον η μητέρα του βρίσκεται σε απορία, το Δικαστήριο μπορεί ακόμα και πριν ασκηθεί η αγωγή για την αναγνώρισή του, να διατάξει ως ασφαλιστικό μέτρο την προκαταβολή από τον πατέρα στο τέκνο, κάθε μήνα, εύλογου ποσού έναντι της οφειλόμενης σ’ αυτό διατροφής.

Ελευθερία Α. Παράσογλου, Δικηγόρος

тел: +30 2310 543 662 fax: +30 2310 512 072  e-mail: larageorg@mail.ru

Λαγκαδά 2, γρ. 206 (Μέγαρο Ίλιον) Θεσσαλονίκη



система комментирования CACKLE


Последние комментарии
повышение квалификации