Слон | Κοντσέρτο ... για μια χορδή. Μια ιστορία του βιρτουόζου καλλιτέχνη που ξεπέρασε τον εαυτό του. Νικολό Παγκανίνι 



Slon.GR Logo
 Бриз 64 читать

Бесплатное ежемесячное издание «Бриз 64» теперь в электронной форме Читать БРИЗ 64
Архив газеты
Смотреть Русское ТВ онлайн!
FreeCurrencyRates.com





Юрист в Греции





Юлия Баха

19 Марта 2012
 9 (+Вы) /1233

Κοντσέρτο ... για μια χορδή. Μια ιστορία του βιρτουόζου καλλιτέχνη που ξεπέρασε τον εαυτό του. Νικολό Παγκανίνι

Κοντσέρτο ... για μια χορδή. Μια ιστορία του βιρτουόζου καλλιτέχνη που ξεπέρασε τον εαυτό του. Νικολό Παγκανίνι

«Οι καλλιτέχνες μάς ανοίγουν ένα παράθυρο σε ένα νέο κόσμο με την διαφορετική ματιά τους και εκφράζουν συναισθήματα και νοοτροπίες ζωής. Αλλά η τέχνη είναι και ένας από τους αυθεντικά φιλόξενους δρόμους επανένταξης στη ζωή και στην κοινωνία περιθωριοποιημένων ανθρώπων. Η ενασχόληση με την τέχνη μπορεί να τους βοηθήσει να μετουσιώσουν βασανιστικά βιώματα σε δημιουργία και να υπερβούν προβλήματα. Αλλά όχι μόνο αυτούς… Η τέχνη είναι αφετηρία και καταφύγιο για όλους μας. Βάλτε την στην ζωή σας είτε ως δημιουργός είτε ως αποδέκτης και θα σας ανταμείψει».

Ποτέ σου μην ξεχνάς πόσο σημαντικό είναι να ζεις με απεριόριστο ενθουσιασμό. Ποτέ σου μην αμελήσεις να δεις την εξαίσια ομορφιά μέσα σε όλα τα ζωντανά όντα. Το σήμερα και αυτή η φευ- γαλέα στιγμή… είναι ένα δώρο. Αυτό που αφήνεις πίσω σου και αυτό που απλώνεται μπροστά σου δεν είναι τίποτα, αν συγκριθεί με αυτό που βρίσκεται μέσα σου. Στη δική μας κοινωνία έχουμε χάσει το πάθος μας. Δεν κάνουμε τα πράγματα που αγαπάμε. Αντίθετα, κάνουμε αυτά που νιώθουμε υποχρεωμένοι να κάνουμε. Αυτή ακριβώς είναι η συνταγή της δυστυχίας.

Ο καθένας μας έχει δική του μελωδία – μελωδία της ζωής. Και παίζει μουσική σε διάφορες χορδές, δημιουργώντας μοναδικό κοντσέρτο. Μπορεί κάποιος να παίξει σε μία μόνο χορδή;

Απάντηση σ’ αυτή την ερώτηση μας πηγαίνει πολύ μακριά στην ιστορία – στην εποχή του γενναίου μουσικού και καλλιτέχνη Νικολό Παγκανίνι.

Νικολό Παγκανίνι

Μια ιστορία του βιρτουόζου καλλιτέχνη που ξεπέρασε τον εαυτό του. Έμεινε σαν μύθος και είναι μια από τις πιο λαμπερές προσωπικότητες της μουσικής ιστορίας. Έχοντας ως υπόδειγμα του κορυφαίους μουσικούς του παρελθόντος, ο Παγκανίνι τελειοποιούσε ακούραστα τον εαυτό του στην εκτέλεση, πάντοτε επιδιώκοντας τη σωστή εξαγωγή ήχων σε υψηλή ταχύτητα. Παρά το ανεπανάληπτο ταλέντο του, ο Παγκανίνι εκτελούσε ασκήσεις επί ατελείωτες ώρες, έως την πλήρη εξάντληση.

Όταν έγινε 5 ετών, ο πατέρας του, βλέποντας τις ικανότητες του παιδιού του, άρχισε να του διδάσκει μουσική. Όταν ο Νικολό δεν επεδείκνυε τη δέουσα επιμέλεια, τον τιμωρούσε αυστηρά. Παρά ταύτα, ο Νικολό, όλο και πιο πολύ ενθουσιασμένος από το βιολί, επιδιδόταν στη μουσική όλο και περισσότερο, με την ελπίδα να βρει άγνωστους ακόμη συνδυασμούς ήχων που θα εξέπλητταν τους ακροατές. Για το λόγο αυτό το βιολί στα χέρια του Παγκανίνι μετατράπηκε σε ένα εργαλείο ψυχής. Και άνοιξε νέους δρόμους στην ενόργανη μουσική.

Η φύση προίκισε τον Παγκανίνι με ένα σπάνιο και μοναδικό δώρο που ήταν η λεπτή αίσθηση της ακοής την οποία ο Παγκανίνι αξιοποίησε στη ζωή του και εξέπληξε την ανθρωπότητα με ανεπανάληπτα βιρτουόζικα τρικς.

Η τέχνη του τον βοήθησε να αποφύγει πολλές κακές καταστάσεις στην ζωή του. Το δικό του ανεπανάληπτο στυλ εκτέλεσης διέφερε από τους υπόλοιπους βιολιστές. Ο Παγκανίνι απέκτησε τη φήμη του και από την εμφάνιση και από τη συμπεριφορά του κατά τη διάρκεια των συναυλιών. Οι αίθουσες στις συναυλίες του γέμιζαν όχι μόνο από λάτρεις υψηλής τέχνης, αλλά και από το κοινό που ενθουσιαζόταν από εξωτερικά εφέ και απίστευτα τρικς που παρουσίαζε ο Παγκανίνι.

Πριν ξεκινήσει μία από τις συναυλίες στο Λιβόρνο, ο Παγκανίνι είχε τραυματίσει το πόδι του και κουτσαίνοντας βγήκε στη σκηνή. Στην αίθουσα ακούστηκαν γέλια, ενώ, όταν από το αναλόγιο έπεσαν κεριά, τα γέλια μετατράπηκαν σε δυνατά χάχανα. Ο Παγκανίνι, διατηρώντας την ψυχραιμία του, ξεκίνησε να παίζει, και εντελώς απροσδόκητα, έσπασε μια χορδή στο βιολί. Χωρίς να σταματήσει, ο Παγκανίνι συνέχισε να παίζει και εισέπραξε δυνατό χειροκρότημα. Άλλωστε, δεν ήταν καινούργιο για τον Παγκανίνι να παίζει σε τρεις χορδές, ούτε σε δύο, ούτε ακόμη σε μια χορδή.

Υπάρχει ένας μύθος σύμφωνα με τον οποίο ο Παγκανίνι άρχισε να παίζει σε μια χορδή όταν μερικοί κακοπροαίρετοι πριν ξεκινήσει η συναυλία, του έκοψαν τις υπόλοιπες. Στην πραγματικότητα η ιδέα αυτή ήταν εμπνευσμένη από μία θαυμάστριά του. Όταν άκουσε πόσο βιρτουόζικα ερμήνευε ο Παγκανίνι τη μουσική σύνθεση, δηλ. ένα ντουέτο δύο ερωτευμένων σε δύο χορδές, εκείνη τον πλησίασε και του είπε: «Μαέστρο, δεν αφήνετε καμία ευκαιρία για άλλους μουσικούς να σας ξεπεράσουν. Πιθανώς, αυτό μπορεί να κάνει μόνο εκείνος που θα παίξει σε μια χορδή. Κι όμως, αυτό είναι αδύνατο». Ο Παγκανίνι συγκράτησε τα λόγια της και μετά από μερικές βδομάδες εκτέλεσε μια σονάτα σε μια χορδή. Η είδηση για ένα τόσο πρωτοφανές γεγονός γρήγορα απλώθηκε σε όλη την πόλη και έγινε γνωστή σε όλους τους απλούς κατοίκους.

Μια φορά, λένε, ο μουσικός αργούσε στη συναυλία και αναγκάσθηκε να προσλάβει αμαξά, ο οποίος, αφού γνώρισε τον διάσημο μουσικό, του ζήτησε 10 φορές περισσότερα χρήματα για τη διαδρομή. Σε μια απορημένη ερώτηση του επιβάτη, ο αμαξάς του απάντησε ήρεμα: «Είναι ξεκάθαρο ότι θα εισπράξετε από κάθε ακροατή από 10 φράγκα για την ευκαιρία να ακούσουν την ερμηνεία σας σε μια χορδή». «Καλά, - του απάντησε ο Παγκανίνι με αυτοπεποίθηση, - θα σας πληρώσω 10 φράγκα σε περίπτωση που θα με φέρετε μέχρι το θέατρο σε ένα τροχό».

Η αξεπέραστη επιτυχία του Παγκανίνι οφειλόταν όχι μόνο στο πλούσιο μουσικό ταλέντο αυτού του καλλιτέχνη, αλλά και στην ιδιότροπη τεχνική, την άψογη τελειότητα με την οποία εκτελούσε τα πιο δύσκολα μουσικά περάσματα και σε καινούργιους ορίζοντες της τεχνικής του βιολιού που εισήγαγε ο ίδιος. Ακόμα και η πιο μικρή δράση έχει σημασία. Τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα εμφανίζονται επειδή εκατομμύρια άνθρωποι κάνουν μικρά πράγματα και σε συγκεκριμένες στιγμές στην ιστορία όλα αυτά τα μικρά πράγματα αθροίζονται και τότε κάτι καλό συμβαίνει, τότε έρχεται η αλλαγή. Αυτό έκανε και ο Παγκανίνι όταν έπαιξε σε μια μόνο χορδή. Κατάφερε να κάνει κάτι τέτοιο χωρίς να περιμένει να του φέρουν άλλο βιολί. Είναι η απόδειξη της αξεπέραστης δεξιοτεχνίας του.

«Ζωή δεν είναι να περιμένεις την καταιγίδα να περάσει. Ζωή είναι να χορεύεις στη βροχή». Άλλωστε μην ξεχνάτε ότι ο καλύτερος κόσμος δεν μπορεί παρά να κατοικείται από τους καλύτερους ανθρώπους. Και τώρα αν πρέπει να παίξουμε σε μια μόνο χορδή, θα μπορέσουμε να κρατηθούμε στη ζωή γιατί οι άλλες χορδές μας έχουν κοπεί.

«Αντί να γκρινιάζεις για το σκοτάδι, άναψε ένα φως και παίξει το κοντσέρτο σου όπως έκανε ο Παγκανίνι».



система комментирования CACKLE


Последние комментарии
повышение квалификации